Stille kracht.

Een monnik rustte op een steen aan de kant van de weg.
Even verderop stond een paard op een boerderij onder
een boom, het hoofd tegen de wind. Het dier bleef
bijna roerloos stil. Een man kwam voorbij, bleef staan
en begon met duizenden mooie woorden de lof te zingen
van het prachtige dier. Zijn schoonheid, zijn spierkracht,
zijn manen, hij kreeg er maar niet genoeg van. Hij keerde
zich naar de monnik en vroeg ‘Wat zou ik graag dat paard zijn,
en jij’? De monnik glimlachte en zei:
‘Ik hou van de stille kracht’.
Hij sloot de ogen en werd paard.

Ludwig

Stille kracht

Advertisements

3 thoughts on “Stille kracht.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: