Aaaaaahhhh …Bach! (mattheüspassie)

Magdalena Kozena

Op een goeie zaterdagnamiddag kom ik thuis. Een boodschappentas in elke hand, een pak onder de linker oksel, een klein zakje tussen de tanden en een fles melk balancerend op mijn hoofd. Zo laveer ik de woonkamer binnen. Terwijl ik voorbij de zetel loop laat ik met een klein knikje de melkfles van mijn hoofd in de kussens vallen, draai 180 graden, buig door mijn knieën en duw met mijn neus op de ‘on’ schakelaar van mijn radio. Op dat moment klinkt op Klara de intro van de aria erbarme dich uit de  Mattheuspassie van Bach. Ik kom langzaam recht en blijf even afwachtend staan luisteren, nieuwsgierig naar de stem die volgt. En na een eeuwig mooie inleidende vioolsolo, …erbarme dich .. Ik had die aria nog nooit met zoveel erbarmen of mededogen of emotie horen zingen. Ik stond er gepakt en gezakt als een ezel, durfde me niet meer verroeren omwille van het geritsel en dus heb ik de hele aria uitgeluisterd als een overladen kerstboom. Het bleek Magdalena Kozena te zijn die me die zaterdagmiddag aan de grond nagelde met spijkers van een ongehoord formaat. Seconden nadat de laatste noot was uitgestorven heb ik al mijn ballast ineens gedropt (wat een gedruis, gelukkig niets breekbaar) en ben nog eventjes stil blijven staan, nagenietend van deze onverwachte hersenmassage.Een aantal weken later zat er bij de Knack een kortingbon voor de cd’s met de klara top 75. Mijn dochter kwam daarmee aandraven en wat denk je …juist, Magdalena Kozena met die aria zat in een van de doosjes. Zoveel schoonheid in zo ‘n klein doosje, wat ben ik toch een rijke vent!
==>> Luisteren

Advertisements
%d bloggers like this: