Franz Schubert, een ervaring.

httpwwwschubertchordefranz_schubert_g In de vroege ochtend, met mijn zachtsnorrend dieseltje richting job. Klara zit mee in de wagen, zij geeft het tempo aan. Het andante uit Schuberts strijkkwartet nr 13 Rosamunde komt eraan. De hele regenachtige morgen klaart uit. Mijn karretje vult zich met de fijnste muziek die een mens zich maar kan dromen. Het is zo perfect in balans, je kan er geen noot bijdenken of uitknippen, uitgepuurde schoonheid. De viool speelt dat thema zo lichtvoetig geladen en vertelt haar melancholie aan de andere instrumenten die haar begrijpend ondersteunen en meegaan met haar zoet gepeins. Ik heb het al zo dikwijls gehoord en toch wordt ik telkens verrast door het tempo alsof Franz het daar achteloos uitstrooit, onbedachtzaam, snel naar het menuet wil, dit geniaal kleinood, een overstapje, een voetsteuntje. Het korte wat heftige contrapunt kan alleen maar de meditatie benadrukken en terwijl ik verlang naar veel meer van hetzelfde, legt Schubert zijn pen zo zachtjes neer, en is die schoonheid zo eindeloos volbracht. Franz Schubert, hij laat me onvervuld verlangend achter, hij doet het bewust, want wil verleiden naar nog zoveel meer schoonheid, die ik met niets anders kan aanraken dan met mijn gelouterde geest. Een geest waar liefde en verlangen, leven en dood zo prominent aanwezig zijn. 
==>>
Luisteren

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: