Goede buren.

Broedseizoen. Alles wat pluimen heeft zit nu tot over de oren in de eieren of is kuikens aan het tellen. Iedereen is dubbel alert want waar veel volk en beweging is daar zijn er ook kapers op de kust. Ze roven de eieren, spelen de jongen naar binnen als waren het aperitief hapjes of jagen de legitieme bewoners uit het nest om zelf een huishouden te beginnen. In de natuur bestaat er geen twijfel, je bent gevaarlijk of je bent het niet, en iedereen weet het. Het staat in het collectief geheugen gegrift. De ‘boze wolf’ in zijn blootje gezet. Als je als gevaarlijk gebrandmerkt wordt is het leven niet altijd eenvoudig en zelfs al ben je groot en sterk dan nog kan je toch onverwacht hard op jouw donder krijgen.
Ben je bijvoorbeeld een kraai en weet je niet precies waar jouw buur de torenvalk zijn optrekje heeft gemaakt en je denkt dat je zomaar onbezorgd door het bos kunt flaneren dan zou je wel eens in de rubriek gebroken armen en benen kunnen terecht komen.
torenvalkIk ben op wandel in de Stuiverse Bossen en hou met de verrekijker al een tijdje de nestkast in de gaten die een eindje verder in het Leen hangt. De kast wordt bezet door een hard werkend koppeltje torenvalken. Ik heb het mannetje al een paar keer zien af en aan vliegen met prooi. Soms gaat hij een minuutje in een boom zitten (een uiltje vangen) in de buurt van het nest vooraleer hij zijn jacht verder zet. En juist op zo ’n moment komt meneer de kraai met lome vleugelslag aangesjeesd alsof het hele bos van hem is. Kraaien en torenvalken zijn absoluut niet de beste vrienden en dat zal die kraai geweten hebben.
Het torenvalkmannetje wordt er duidelijk wat nerveus van. Wanneer de kraai niet de minste blijk geeft van goed nabuurschap zet hij de aanval in. Hij manoeuvreert zich dwars op de vliegroute van de kraai en gaat dan op volle snelheid in de richting van deze ongewenste passant. De kraai heeft blijkbaar niets in de gaten. Op het allerlaatste moment steekt de valk de klauwen naar voor en …
Ik sta op ongeveer honderd meter afstand en hoor de luide doffe klap wanneer de valk in volle snelheid op de kraai in ramt. Deze is even uit balans maar zet zijn vlucht gewoon verder, zij het wat sneller. Ook een kraai heeft zo zijn fierheid en om een stootje min of meer wordt er niet gejankt. Blijven lachen! De torenvalk echter laat het er niet bij. Hij neemt een korte bocht en brengt zich opnieuw in stelling. Optrekken …plankgas geven …volle snelheid …klauwen vooruit en een tweede klap volgt. Nu laat de kraai zich met een klagelijk geluid als een baksteen in de struiken vallen.
De valk besteedt er verder geen aandacht meer aan en verdwijnt richting jachtgebied. Da ’s even rechtgezet. Wie in zijn tuin komt kaatsen moet de bal terug verwachten. Meteen heeft hij voor het hele bos gedemonstreerd wie daar de baas is, geen pluim die daar nu nog aan twijfelt.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: